اعلامیۀ نشست امنیت هسته ای سران در واشنگتن

نشست دو روزه امنيت هستهاي واشنگتن با حضور 40 رهبر جهان، كار خود را با صدور بيانيهاي پايان داد. در این نشست روسای جمهور چین و روسیه نیز حضور داشتند. باراك اوباما رئيسجمهور ايالاتمتحده به دنبال آن بود تا از رهگذر اين نشست سياستهاي هستهاي و امنيتي خود را با همراهي رهبران جهان با توان بيشتري دنبال كند و با برگزاری چنین اجلاس هایی ضمن عادی جلوه دادن بهره مندی کشورهای صنعتی از فناوری هسته ای، ورود به کلوپ هسته ای در سطح بین المللی را منوط به اجرای خواست ها و حرکت در راستای منافع مجموعه ای خاص جلوه گر نماید. ایالات متحده آمریکا در این نشست به دنبال کسب حمایت عمومی جهت هماهنگی اقدامات علیه جمهوری اسلامی ایران و کره شمالی نیز بود. اوباما از این طریق می خواهد تاحدودی نداشتن استراتژی مشخص در برابر ایران را که انتقاد بسیاری از سیاستمداران دولت آمریکا از دولت وی را برانگیخته پاسخ دهد. هر چند که به گفته برخی از رهبران شرکت کننده در این نشست، حضور آنها الزاماً به معنای همراهی با سیاست های واشنگتن نیست. در قسمت زیر متن بیانیه پایانی این نشست جهت اطلاع و بهره برداری محققان گرامی آورده می شود:
تروریسم هسته ای یکی از چالش انگیز ترین تهدید ها نسبت به امنیت بین المللی به شمار می رود و تدابیر نیرومند در زمینۀ امنیت هسته ای مهمترین ابزار جلوگیری از دستیابی تروریست ها، تبهکاران یا بازیگران غیر مجاز به مواد هسته ای است.
افزوده بر هدفهای مشترکمان در ارتباط با خلع سلاح هسته ای، منع گسترش سلاح های هسته ای و استفادۀ مسالمت آمیز از انرژی هسته ای، ما همچنین در هدف امنیت هسته ای با یکدیگر سهیم هستیم. بنابر این کسانی که در 13 آوریل اینجا در واشنگتن گرد هم می آیند، به تقویت امنیت هسته ای و کاستن از خطر تروریسم هسته ای متعهد هستند. حصول موفقیت مستلزم اقدامات مسؤلانه در سطح ملی و همکاری پایدار و مؤثر بین المللی است.
ما از دعوت پرزیدنت اوباما برای امن ساختن مواد هسته ای آسیب پذیر طی مدت چهارسال، در حالی که برای ارتقاء امنیت هسته ای در تلاش هستیم، استقبال می کنیم و به آن می پیوندیم.
بنا بر این ما:
1. ما مسؤلیت بنیادی دولتها را در ارتباط با الزامات خاص آنها درمورد حفظ امنیت مؤثر برای همۀ مواد هسته ای، مشتمل بر مواد هسته ای مصرف شده در سلاح ها و تأسیسات اتمی تحت کنترل خود، برای جلوگیری از دستیابی بازیگران غیر دولتی به اطلاعات و فن آوری لازم به منظور به کار بردن آنها برای مقاصد زیانبار، بار دیگر مورد تأکید قرار می دهیم و بر اهمیت قوانین مستحکم ملی و چهارچوبهای استوار نظارتی در زمینۀ امنیت هسته ای تأکید می ورزیم؛
2. دولتها را به کوشش مبتنی بر همکاری به عنوان یک جامعۀ بین المللی برای پیشبرد امنیت هسته ای و درخواست کمک و نیز ارائۀ کمک در صورت ضرورت، فرا می خوانیم؛
3. به این نکته اذعان داریم که اورانیوم با درجۀ غنای بالا و پلوتونیوم جدا شده به مراقبت های ویژه نیازمند است وبا ارتقاء تدابیری برای امن کردن، نگهداشتن حساب و ادغام این مواد، در هرجا که مقتضی باشد موافقیم، و تغییر سوخت راکتور ها را از اورانیوم با درجۀ غنای بالا به اورانیوم با درجۀ غنای پایین و به حد اقل رساندن استفاده از اورانیوم با درجۀ غنای بالا را با توجه به امکانات فنی واقتصادی تشوق می کنیم؛
4. ما می کوشیم تا همۀ تعهدات موجود خود را درزمینۀ امنیت هسته ای به طور کامل به مورد اجرا بگذاریم و تلاش می کنیم تا تعهداتی را که هنوز به آنها ملحق نشده ایم، موافق با قوانین و سیاستها و تشریفات ملی خود بپذیریم؛
5. از هدفهای مشخص شده برای ابزارهای بین المللی امنیت هسته ای، از جمله کنوانسیون محافظت فیزیکی از مواد هسته ای در شکل اصلاح شدۀ آن، و کنوانیسون بین المللی برای ازمیان برداشتن عملیات تروریسم هسته ای، به عنوان عناصر اساسی ساختار امنیت هسته ای جهانی حمایت می کنیم؛
6. نقش اساسی آژانس بین المللی انرژی اتمی را در ساختار امینت هسته ای باردیگر مورد تأیید قرار می دهیم و درجهت تضمین برخورداری این نهاد ازساختار، منابع و کارشناسی مورد نیاز برای انجام فعالیت های امنیتی محوله درانطباق با مقررات آن، قطعنامه های کنفرانس عمومی و برنامه های امنیت هسته ای آژانس، خواهیم کوشید؛
7. نقش و کمک های سازمان ملل متحد و همچنین خدمات طرح جهانی مبارزه با تروریسم هسته ای و مشارکت جهانی گروه G-8 علیه گسترش سلاح ها و مواد و سلاح های کشتار جمعی را در چهارچوب ماموریتهای مربوط و اعضای آنها به رسمیت می شناسیم؛
8. نیاز به ظرفیت سازی برای امنیت هسته ای و همکاری دوجانبه، منطقه ای و چندجانبه را برای ارتقاء فرهنگ امنیت هسته ای از طریق توسعۀ فن آوری، توسعۀ منابع انسانی، آموزش و تعلیم مورد تأیید قرار می دهیم و بر اهمیت بهینه سازی همکاری بین المللی و هماهنگ کردن کمک ها تأکید می ورزیم؛
9. ضررورت همکاری میان کشورها را برای جلوگیری مؤثر از سوانح ناشی از قاچاق هسته ای و واکنش در برابر آن به رسمیت می شناسیم و موافقت می کنیم که بر طبق قوانین و تشریفات ملی خاص خود اطلاعات و کارشناسی را از طریق ساز و کارهای دوجانبه وچند جانبه در حوزه های مربوط، مانند کشف [فعالیتهای] هسته ای، اقدام قانونی، اجرای قانون و توسعه فن آوری های جدید در میان بگذاریم؛
10. نقش مداوم صنعت هسته ای، مشتمل بر بخش خصوصی را در امنیت هسته ای به رسمیت می شناسیم و با این صنعت در جهت حصول اطمینان از منظورداشتن اولویت برای محافظت فیزیکی، نگهداشتن حساب مواد و فرهنگ امنیتی همکاری خواهیم کرد؛
11. اجرای شیوه های نیرومند را در زمینۀ امنیت هسته ای به نحوی که مُخل حق دولتها در توسعه انرژی هسته ای برای مقاصد و فن آوری های مسالمت آمیز و استفاده از آن نباشد مورد حمایت قرار می دهیم و همکاری بین المللی را در زمینۀ امنیت هسته ای تسهیل می کنیم؛ و
12. تأیید می کنیم که تدابیر کمک کننده به امنیت مواد هسته ای درارتباط با محافظت از مواد رادیو اکتیو واجد ارزش است و نیز کوشش های مربوط به امن ساختن آن مواد را تشویق می کنیم.
حفظ مؤثر امنیت هسته ای به کوشش های مداوم ملی که بر مبنای داوطلبانه با برخورداری از پشتیبانی بین المللی صورت پذیرد، نیازمند است. ما امنیت جهانی هسته ای را از طریق گفت و شنود و همکاری با همۀ کشورها تقویت خواهیم کرد.
بر این اساس، ما برنامۀ کار خود را به عنوان راهنما برای اقدام ملی وبین المللی از طریق همکاری در چهارچوب همایش ها وسازمان های مربوط بین المللی منتشر می سازیم. ما نشست آیندۀ سران را در زمینۀ امنیت هسته ای، در سال 2012 در جمهوری کره بر گزار خواهیم کرد.
پايان متن

